Και...λίγο savoir-vivre! Κανόνες καλής συμπεριφοράς στο τραπέζι

Οκτώ καλοί τρόποι που πρέπει να έχεις στο εστιατόριο

... Κάποιες φορές οι τρόποι χρειάζονται.

Το καρναβάλι στη Γαλλία - Le carnaval

Οι Απόκριες είναι μια γιορτή που δεν έχει συγκεκριμένη ημερομηνία, εξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Ονομάζονται Le Carnaval και η τελευταία μέρα είναι η Mardi Gras, που αντιστοιχεί στη δική μας Τρίτη της Τυροφάγου. Έπειτα  αρχίζει η νηστεία της Σαρακοστής (le Carême).

Η προέλευση της λέξης Καρναβάλι είναι από το λατινικό «Carne Levare», που σημαίνει αποχή από το κρέας. Από το Μεσαίωνα, οι άνθρωποι,  πριν από τη νηστεία των σαράντα ημερών πριν το Πάσχα, απολάμβαναν πλούσια γεύματα.

Ήταν επίσης μια ευκαιρία να σατιρίσουν τα πάντα, κρυμμένοι πίσω από μάσκες, προστατευμένοι από αποκριάτικες στολές.

Το γλυκό του καρναβαλιού είναι τα beignets (μπενιέ) αλλά και οι βάφλες (gauffres) και οι κρέπες. Τα μπενιέ θυμίζουν λουκουμάδες ή donuts στη γεύση αλλά έχουν διάφορα σχήματα.

Η Γαλλία έχει παράδοση στο καρναβάλι. Σ'όλες τις πόλεις οργανώνονται υπαίθριες γιορτές, παρέες μεταμφιεσμένων, παρελάσεις, θεάματα με ζογκλέρ, μασκοφόρους, μουσικούς, ταχυδακτυλουργούς και ξυλοπόδαρους. Ο κόσμος συμμετέχει με διάφορες στολές και παντού κυριαρχεί το κονφετί (confettis), οι σερπαντίνες (serpentines) και τα βεγγαλικά (feux d'artifice).

Αυτό είναι ό, τι οι Γάλλοι αποκαλούν "Le Carnaval".

Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες άρθρο εδώ!

La Chandeleur (η γιορτή τής κρέπας) ​

La Chandeleur (η γιορτή τής κρέπας) ​ 

Η Σαντλέρ γιορτάζεται στη Γαλλία στις 2 Φεβρουαρίου, σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, και αντιστοιχεί στην Υπαπαντή τού Χριστού, στην υποδοχή του Χριστού στο ναό και στον εξαγνισμό τής Παναγίας. Την ονομασία της η γιορτή την πήρε από τη λέξη «chandelle», που σημαίνει λαμπάδα, κερί. Και να γιατί: στη Ρωμαϊκή εποχή, στις 2 Φεβρουαρίου υπήρχε μια γιορτή προς τιμήν του θεού Πάνα. Καθ’όλη τη διάρκεια της νύχτας, οι πιστοί έβγαιναν στους δρόμους της Ρώμης κρατώντας πυρσούς. ​ Το 472, ο Πάπας Γελάσιος Α' αποφάσισε να εκχριστιανίσει τη γιορτή αυτή, η οποία, στο εξής θα τιμούσε την πρώτη είσοδο του Χριστού στην Εκκλησία. ​ ​Έτσι, την ημέρα της Σαντλέρ οργανώνονταν λιτανείες, κρατώντας λαμπάδες και ακολουθώντας συγκεκριμένο τυπικό: κάθε πιστός έπρεπε να ανάψει μία λαμπάδα στην εκκλησία και να τη μεταφέρει στο σπίτι του, προσέχοντας ιδιαίτερα να τη διατηρήσει αναμμένη. Ένα γνωμικό από την περιοχή της Φρανς-Κοντέ, λέει σχετικά, ότι «αυτός που θα έφερνε στο σπίτι του τη λαμπάδα αναμμένη, στα σίγουρα θα είχε ζωή για άλλη μία χρονιά». Η λαμπάδα αυτή ήταν ευλογημένη και θεωρούνταν πως είχε και άλλες ιδιότητες. Λένε μάλιστα, πως αν έπεφταν μερικές σταγόνες από αυτή τη λαμπάδα επάνω σε αυγά τότε αυτά μπορούσαν να εκκολαφθούν. Λένε ακόμη, ότι από τη στιγμή που η φλόγα της άναβε, προστάτευε από κεραυνούς στις καταιγίδες.  

Οι κρέπες 
Εν τω μεταξύ, εμφανίζεται μία νέα παράδοση, αυτή της κρέπας. Η παράδοση αυτή έχει τις αναφορές της σ’έναν παλιό μύθο, σύμφωνα με τον οποίο, εάν την ημέρα της Σαντλέρ δεν γίνονταν κρέπες, η σοδειά του σιταριού όλης της χρονιάς θα καταστρεφόταν. Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την ημέρα, κατά την παράδοση, σε κάθε σπίτι τής Γαλλίας αναβιώνει το έθιμο της παρασκευής κρέπας. ​ Εξάλλου, η ετοιμασία της κρέπας ακολουθεί και ένα ακόμη έθιμο, αυτό του χρυσού νομίσματος. Οι άνθρωποι στα χωριά γύριζαν στον αέρα την πρώτη κρέπα με το δεξί τους χέρι, ενώ στο αριστερό κρατούσαν ένα χρυσό νόμισμα. Κατόπιν, τύλιγαν το νόμισμα μέσα στην κρέπα, πριν αυτή περάσει τελετουργικά από όλη την οικογένεια και καταλήξει στο δωμάτιο, σε ντουλάπι του οποίου θα φυλαγόταν μέχρι την επόμενη χρονιά. Κρατούσαν έτσι, ό,τι απέμενε από την κρέπα της προηγούμενης χρονιάς, προκειμένου να δώσουν το χρυσό νόμισμα στον πρώτο φτωχό που θα ερχόταν στο σπίτι τους. Αν όλα τα παραπάνω τηρούνταν, η οικογένεια θα είχε σίγουρα χρήματα, για όλη τη χρονιά. Αυτός μάλιστα που θα γύριζε σωστά την κρέπα του στον αέρα και δεν θα του έπεφτε κάτω, θα είχε εξασφαλίσει την ευτυχία, έως την επόμενη γιορτή της Σαντλέρ. 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ.

La galette des rois - Η γαλλική βασιλόπιτα

 

Η γαλλική βασιλόπιτα (la galette des rois - λα γκαλέτ ντε ρουά - πίτα των βασιλιάδων) είναι μία πίτα που παραδοσιακά παρασκευάζεται και καταναλώνεται στη Γαλλία, το Κεμπέκ, περιοχές του Καναδά,την Ελβετία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και το Λίβανο, με την ευκαιρία των Θεοφανείων, γιορτής της Χριστιανοσύνης, που τιμά την επίσκεψη των μάγων βασιλέων στον Ιησού Χριστό, και που γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου κάθε έτους. Αυτή η πίτα μερικές φορές ονομάζεται και παριζιάνικη.

Πρόκειται για μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου...

Παράδοση

Έθιμα

Το έθιμο λέει να μοιράζεται η πίτα σε τόσα κομμάτια όσοι είναι οι συνδαιτυμόνες, συν ένα. Κατά το Μεσαίωνα, αυτό το τελευταίο κομμάτι, που ονομάζονταν κομμάτι «του Καλού Θεού», «της Παναγίας» ή «των φτωχών»  προορίζονταν για τον πρώτο φτωχό που θα περνούσε από το σπίτι.

Σύνθεση

Το φλουρί

Το «φλουρί» αρχικά ήταν ένα κουκί, αργότερα όμως αντικαταστάθηκε από ένα πορσελάνινο αγαλματίδιο...

Το γλυκό

Στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλλίας η βασιλόπιτα είναι παραδοσιακά μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου. Υπάρχει και σε παραλλαγές: με σοκολάτα ή με φρούτα. 

Το στέμμα

Το πρόσωπο που βρίσκει το «φλουρί» έχει το δικαίωμα να φορέσει ένα στέμμα και, στη συνέχεια, επιλέγει τη βασίλισσα ή τον βασιλιά του.

Σήμερα, οι αρτοποιοί προσφέρουν τις βασιλόπιτες με ένα στέμμα από χαρτόνι χρυσό ή ασημί. Πιο παραδοσιακά, κάθε οικογένεια είχε ένα ή περισσότερα στέμματα.

Νότια Γαλλία

Σε τμήμα της  νότιας Γαλλίας, γύρω από τη Μεσόγειο, το έθιμο για τα Θεοφάνεια είναι να προετοιμάζουν ένα μεγάλο  γλυκό ψωμί σε σχήμα στέμματος.

Για ανάγνωση ολόκληρου του άρθρου εδώ! 

τραγούδι je m'appelle

Γιατί μαθαίνουμε Γαλλικά;

Λόγοι για να μάθει κανείς Γαλλικά 
 
Γλώσσα με ζωντανή παρουσία και στις πέντε ηπείρους (επίσημη γλώσσα σε 45 κράτη) και γι' αυτό υπάρχει διεθνής οργανισμός  γαλλοφωνίας,  μέλος του οποίου είναι και η χώρα μας. 
Μαζί με την Αγγλική  αποτελούν τις δύο γλώσσες εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με αυτές αντιπροσωπεύεται σε παγκόσμια κλίμακα.

Τα κέντρα εργασιών και αποφάσεων της Ε.Ε. βρίσκονται σε γαλλόφωνες περιοχές: Βρυξέλλες, Στρασβούργο, Λουξεμβούργο. Επίσης, στην γαλλόφωνη Ελβετία (Γενεύη, Λοζάννη) βρίσκεται το παγκόσμιο νομισματικό, διπλωματικό, ολυμπιακό και τουριστικό κέντρο. Αυτό σημαίνει πρόσβαση εργασίας σε τομείς:
• Πολιτικής και Οικονομίας
• Νομικής και Διπλωματίας
• Εμπορίου και Διαμετακόμισης
• Τεχνολογίας και Κατασκευών
• Επικοινωνιών και Υπηρεσιών

Πρώτη επίσημη γλώσσα του Ολυμπισμού και των Ταχυδρομείων (2η Αγγλική) και δεύτερη επίσημη (1η Αγγλική) οποιουδήποτε Διεθνούς Οργανισμού (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Γιατροί του Κόσμου κλπ) 
Μαθαίνοντας γαλλικά μπορεί κάποιος να μάθει κι άλλες συγγενείς και εξίσου ευχάριστες γλώσσες, όπως τα ιταλικά και τα ισπανικά.
Οι σπουδές στα πανεπιστήμια της Γαλλίας, όχι μόνο είναι δωρεάν αλλά και κατέχουν διεθνή φήμη για το επίπεδό τους.
             
Η Γαλλία έχει το υψηλότερο στην Ευρώπη επιστημονικό και τεχνολογικό επίπεδο (τηλεπικοινωνίες, αεροδιαστημική, αποστολή και εγκατάσταση δορυφόρων ΤV, αεροπλάνα Mirage, Rafale, Concorde, Airbus, το πιο γρήγορο τρένο στον κόσμο TGV, ιατρικές έρευνες σε Ινστιτούτα όπως αυτό του Παστέρ…), αλλά είναι και από τις ισχυρότερες χώρες παγκοσμίως, πρώτη παγκόσμια δύναμη στη βιομηχανία αρωμάτων και καλλυντικών προϊόντων, 4η οικονομική παγκόσμια δύναμη με πρωτοπορία στις κατασκευές τρένων, στην αεροναυπηγική, στην παραγωγή αυτοκινήτων και παραγωγή μικροστοιχείων (πιστωτικές κάρτες).

Η κουλτούρα της Γαλλίας είναι τεράστια! Η συγκεκριμένη γλώσσα έχει να παρουσιάσει μεγάλη λογοτεχνική ποικιλία και μουσικό πλούτο. Αποτελεί
επίσης την πρώτη δύναμη παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών στην Ευρώπη.

Και κυρίως
Γιατί είναι εύκολα στην εκμάθησή τους  έχοντας  συγκεκριμένους κανόνες προφοράς και γραμματικής χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στην κατανόηση και εφαρμογή τους!!! 

Μπορείτε να συμβουλευτείτε το άρθρο εδώ.