Les jours de la semaine - Οι ημέρες της εβδομάδας

La Chandeleur (η γιορτή τής κρέπας) ​

La Chandeleur (η γιορτή τής κρέπας) ​ 

Η Σαντλέρ γιορτάζεται στη Γαλλία στις 2 Φεβρουαρίου, σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, και αντιστοιχεί στην Υπαπαντή τού Χριστού, στην υποδοχή του Χριστού στο ναό και στον εξαγνισμό τής Παναγίας. Την ονομασία της η γιορτή την πήρε από τη λέξη «chandelle», που σημαίνει λαμπάδα, κερί. Και να γιατί: στη Ρωμαϊκή εποχή, στις 2 Φεβρουαρίου υπήρχε μια γιορτή προς τιμήν του θεού Πάνα. Καθ’όλη τη διάρκεια της νύχτας, οι πιστοί έβγαιναν στους δρόμους της Ρώμης κρατώντας πυρσούς. ​ Το 472, ο Πάπας Γελάσιος Α' αποφάσισε να εκχριστιανίσει τη γιορτή αυτή, η οποία, στο εξής θα τιμούσε την πρώτη είσοδο του Χριστού στην Εκκλησία. ​ ​Έτσι, την ημέρα της Σαντλέρ οργανώνονταν λιτανείες, κρατώντας λαμπάδες και ακολουθώντας συγκεκριμένο τυπικό: κάθε πιστός έπρεπε να ανάψει μία λαμπάδα στην εκκλησία και να τη μεταφέρει στο σπίτι του, προσέχοντας ιδιαίτερα να τη διατηρήσει αναμμένη. Ένα γνωμικό από την περιοχή της Φρανς-Κοντέ, λέει σχετικά, ότι «αυτός που θα έφερνε στο σπίτι του τη λαμπάδα αναμμένη, στα σίγουρα θα είχε ζωή για άλλη μία χρονιά». Η λαμπάδα αυτή ήταν ευλογημένη και θεωρούνταν πως είχε και άλλες ιδιότητες. Λένε μάλιστα, πως αν έπεφταν μερικές σταγόνες από αυτή τη λαμπάδα επάνω σε αυγά τότε αυτά μπορούσαν να εκκολαφθούν. Λένε ακόμη, ότι από τη στιγμή που η φλόγα της άναβε, προστάτευε από κεραυνούς στις καταιγίδες.  

Οι κρέπες 
Εν τω μεταξύ, εμφανίζεται μία νέα παράδοση, αυτή της κρέπας. Η παράδοση αυτή έχει τις αναφορές της σ’έναν παλιό μύθο, σύμφωνα με τον οποίο, εάν την ημέρα της Σαντλέρ δεν γίνονταν κρέπες, η σοδειά του σιταριού όλης της χρονιάς θα καταστρεφόταν. Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την ημέρα, κατά την παράδοση, σε κάθε σπίτι τής Γαλλίας αναβιώνει το έθιμο της παρασκευής κρέπας. ​ Εξάλλου, η ετοιμασία της κρέπας ακολουθεί και ένα ακόμη έθιμο, αυτό του χρυσού νομίσματος. Οι άνθρωποι στα χωριά γύριζαν στον αέρα την πρώτη κρέπα με το δεξί τους χέρι, ενώ στο αριστερό κρατούσαν ένα χρυσό νόμισμα. Κατόπιν, τύλιγαν το νόμισμα μέσα στην κρέπα, πριν αυτή περάσει τελετουργικά από όλη την οικογένεια και καταλήξει στο δωμάτιο, σε ντουλάπι του οποίου θα φυλαγόταν μέχρι την επόμενη χρονιά. Κρατούσαν έτσι, ό,τι απέμενε από την κρέπα της προηγούμενης χρονιάς, προκειμένου να δώσουν το χρυσό νόμισμα στον πρώτο φτωχό που θα ερχόταν στο σπίτι τους. Αν όλα τα παραπάνω τηρούνταν, η οικογένεια θα είχε σίγουρα χρήματα, για όλη τη χρονιά. Αυτός μάλιστα που θα γύριζε σωστά την κρέπα του στον αέρα και δεν θα του έπεφτε κάτω, θα είχε εξασφαλίσει την ευτυχία, έως την επόμενη γιορτή της Σαντλέρ. 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ.

Les nombres 0-12 = Οι αριθμοί 0-12

Verbe avoir = Ρήμα έχω

Les jeux de la récré = Τα παιχνίδια του διαλείμματος

Qu'est-ce que c'est? = Τι είναι αυτό;

La galette des rois - Η γαλλική βασιλόπιτα

 

Η γαλλική βασιλόπιτα (la galette des rois - λα γκαλέτ ντε ρουά - πίτα των βασιλιάδων) είναι μία πίτα που παραδοσιακά παρασκευάζεται και καταναλώνεται στη Γαλλία, το Κεμπέκ, περιοχές του Καναδά,την Ελβετία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και το Λίβανο, με την ευκαιρία των Θεοφανείων, γιορτής της Χριστιανοσύνης, που τιμά την επίσκεψη των μάγων βασιλέων στον Ιησού Χριστό, και που γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου κάθε έτους. Αυτή η πίτα μερικές φορές ονομάζεται και παριζιάνικη.

Πρόκειται για μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου...

Παράδοση

Έθιμα

Το έθιμο λέει να μοιράζεται η πίτα σε τόσα κομμάτια όσοι είναι οι συνδαιτυμόνες, συν ένα. Κατά το Μεσαίωνα, αυτό το τελευταίο κομμάτι, που ονομάζονταν κομμάτι «του Καλού Θεού», «της Παναγίας» ή «των φτωχών»  προορίζονταν για τον πρώτο φτωχό που θα περνούσε από το σπίτι.

Σύνθεση

Το φλουρί

Το «φλουρί» αρχικά ήταν ένα κουκί, αργότερα όμως αντικαταστάθηκε από ένα πορσελάνινο αγαλματίδιο...

Το γλυκό

Στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλλίας η βασιλόπιτα είναι παραδοσιακά μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου. Υπάρχει και σε παραλλαγές: με σοκολάτα ή με φρούτα. 

Το στέμμα

Το πρόσωπο που βρίσκει το «φλουρί» έχει το δικαίωμα να φορέσει ένα στέμμα και, στη συνέχεια, επιλέγει τη βασίλισσα ή τον βασιλιά του.

Σήμερα, οι αρτοποιοί προσφέρουν τις βασιλόπιτες με ένα στέμμα από χαρτόνι χρυσό ή ασημί. Πιο παραδοσιακά, κάθε οικογένεια είχε ένα ή περισσότερα στέμματα.

Νότια Γαλλία

Σε τμήμα της  νότιας Γαλλίας, γύρω από τη Μεσόγειο, το έθιμο για τα Θεοφάνεια είναι να προετοιμάζουν ένα μεγάλο  γλυκό ψωμί σε σχήμα στέμματος.

Για ανάγνωση ολόκληρου του άρθρου εδώ!