Les jeux de la récré = Τα παιχνίδια του διαλείμματος

Qu'est-ce que c'est? = Τι είναι αυτό;

La galette des rois - Η γαλλική βασιλόπιτα

 

Η γαλλική βασιλόπιτα (la galette des rois - λα γκαλέτ ντε ρουά - πίτα των βασιλιάδων) είναι μία πίτα που παραδοσιακά παρασκευάζεται και καταναλώνεται στη Γαλλία, το Κεμπέκ, περιοχές του Καναδά,την Ελβετία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και το Λίβανο, με την ευκαιρία των Θεοφανείων, γιορτής της Χριστιανοσύνης, που τιμά την επίσκεψη των μάγων βασιλέων στον Ιησού Χριστό, και που γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου κάθε έτους. Αυτή η πίτα μερικές φορές ονομάζεται και παριζιάνικη.

Πρόκειται για μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου...

Παράδοση

Έθιμα

Το έθιμο λέει να μοιράζεται η πίτα σε τόσα κομμάτια όσοι είναι οι συνδαιτυμόνες, συν ένα. Κατά το Μεσαίωνα, αυτό το τελευταίο κομμάτι, που ονομάζονταν κομμάτι «του Καλού Θεού», «της Παναγίας» ή «των φτωχών»  προορίζονταν για τον πρώτο φτωχό που θα περνούσε από το σπίτι.

Σύνθεση

Το φλουρί

Το «φλουρί» αρχικά ήταν ένα κουκί, αργότερα όμως αντικαταστάθηκε από ένα πορσελάνινο αγαλματίδιο...

Το γλυκό

Στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλλίας η βασιλόπιτα είναι παραδοσιακά μια πίτα με δύο φύλλα σφολιάτας που περιέχουν μια γλυκιά  κρέμα αμυγδάλου. Υπάρχει και σε παραλλαγές: με σοκολάτα ή με φρούτα. 

Το στέμμα

Το πρόσωπο που βρίσκει το «φλουρί» έχει το δικαίωμα να φορέσει ένα στέμμα και, στη συνέχεια, επιλέγει τη βασίλισσα ή τον βασιλιά του.

Σήμερα, οι αρτοποιοί προσφέρουν τις βασιλόπιτες με ένα στέμμα από χαρτόνι χρυσό ή ασημί. Πιο παραδοσιακά, κάθε οικογένεια είχε ένα ή περισσότερα στέμματα.

Νότια Γαλλία

Σε τμήμα της  νότιας Γαλλίας, γύρω από τη Μεσόγειο, το έθιμο για τα Θεοφάνεια είναι να προετοιμάζουν ένα μεγάλο  γλυκό ψωμί σε σχήμα στέμματος.

Για ανάγνωση ολόκληρου του άρθρου εδώ! 

Χριστουγεννιάτικο τραγούδι "Mon beau sapin"

Χριστουγεννιάτικο τραγούδι "Vive le vent"

τραγούδι je m'appelle

Comment tu t'appelles? - Unité 1 - Leçon 1

Grammaire = Γραμματική

Pronoms personnels sujets = Προσωπικές αντωνυμίες με ρόλο υποκειμένου Je = Εγώ , Tu = Εσύ, Il = Αυτός, Elle = Αυτή, Nous = Εμείς, Vous = Εσείς, Ils = Αυτοί, Elles = Αυτές.

ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ

·         Επομένως, τα je, tu, il, elle, nous, vous, ils, elles που είναι προσωπικές αντωνυμίες με ρόλο υποκειμένου, μπαίνουν υποχρεωτικά πριν το ρήμα και δεν μπορούν να παραλειφθούν σε αντίθεση με τα ελληνικά.

Παράδειγμα

Στα ελληνικά μπορούμε να πούμε «Ονομάζομαι Γιώργος» ή «Εγώ ονομάζομαι Γιώργος».

Στα γαλλικά μπορούμε να πούμε μόνο “Je m’appelle Georges” (=Εγώ ονομάζομαι Γιώργος) και όχι “M’appelle Georges” (=Ονομάζομαι Γιώργος)

 

ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟ

·         Επομένως έχουμε il=αυτός, elle=αυτή, ils=αυτοί, elles=αυτές, αλλά δεν υπάρχει «αυτό», ούτε «αυτά». 

Pronoms personnels toniques = Τονικές προσωπικές αντωνυμίες Moi=Εγώ/Εμένα, Toi=Εσύ/Εσένα, Lui=Αυτός/Αυτόν, Elle=Αυτή/Αυτή(ν), Nous=Εμείς/Εμάς, Vous=Εσείς/Εσάς, Eux=Αυτοί/Αυτούς, Elles=Αυτές

·         Τα moi, toi, lui, elle, nous, vous, eux, elles χρησιμοποιούνται μετά το et (= και).

Παράδειγμα

Στα γαλλικά μπορούμε να πούμε μόνο “Et toi?” (Και εσένα/εσύ;) και όχι “Et tu?” (Και εσένα/εσύ;)

·         Τα moi, toi, lui, elle, nous, vous, eux, elles χρησιμοποιούνται πριν από τις προσωπικές αντωνυμίες je, tu, il, elle, nous, vous, ils, elles για να δώσουν έμφαση.

Παράδειγμα

Στα γαλλικά μπορούμε να πούμε “Moi, je m’appelle Marie”(=Εμένα με λένε Μαρία), αν θέλουμε να δώσουμε έμφαση ή “Je m’appelle Marie » (=Με λένε Μαρία), αν δεν θέλουμε να δώσουμε έμφαση.

S’appeler = ονομάζομαι, με λένε Je m’appelle Tu t’appelles Il s’appelle Elle s’appelle Nous nous appelons Vous vous appelez Ils s’appellent Elles s’appellent

 ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΕΜΦΑΣΗ

S’appeler = ονομάζομαι, με λένε Moi, Je m’appelle Toi, tu t’appelles Lui, il s’appelle Elle, elle s’appelle Nous, nous nous appelons Vous, vous vous appelez Eux, ils s’appellent Elles, elles s’appellent

ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΕΜΦΑΣΗ